Hel i najstarszy polski cis
Strefa brzegowa morza jest najbardziej mobilnym obszarem i niezwykle czułym na wszelkie zmiany naturalne i antropogeniczne. Jeszcze w XVII wieku z map można było odczytać, iż Mierzeje Helską tworzyło 6 wysp. Nasilająca się erozja brzegu oraz stopniowe podwyższanie się poziomu morza oraz wiatr powodują, iż w niektórych miejscach wybrzeża występuje niszczenie a w innych nadbudowywanie. Materiał skalny pochodzący z erozji morskiej brzegów w głównej mierze akumulowany jest na Półwyspie Helskim oraz w miejscach portów morskich np. Władysławowo. To tam występują blokady w postaci wejść do portów, przed którymi następuje akumulacja materiału niesionego przez wodę. Siłą powodującą jest wiatr oraz prądy wzdłużbrzeżne. Efekty działalności wody morskiej zależą także od rzeźby i litologii wybrzeża. Występuje pewna zbieżność – wysokie brzegi są erodowane, a na niskich następuje akumulacja. Najnowsze badania wskazują, iż jeśli w obecnym tempie (30cm/rok) będzie nadbudowywanie i wydłużanie Mierzei Helskiej to za ok. 80 lat będziemy świadkami powstania archipelagu, bądź całkowitego zamknięcia i utworzenia jeziora. Podobną sytuację mogliśmy obserwować na jeziorze Łebsko czy Jamno.
Wbrew ogólnym legendom i przekonaniom dęby, pomimo swojego ogromu, nie są najstarszymi drzewami w Polsce. Najnowsze badania wykazały, iż najstarszym drzewem w Polsce jest cis rosnący w małej miejscowości w województwie dolnośląskim – Henrykowie Lubańskim. Drzewo osiągnęło wiek 1275 lat, 513 cm grubości oraz 13 metrów wysokości. Jeśli by zajrzeć w karty historii Polski to drzewo pamięta wszystkie najważniejsze wydarzenia począwszy od chrztu Polski po rozpoczęcie stanu wojennego. Specyfika tego drzewa jest jednak zupełnie inna. Cisy wykształcają bardzo wąskie przyrosty roczne w granicach 0,5 milimetra przez co pień drzewa jest bardzo cienki . Dlatego nawet stare, dorosłe osobniki osiągające 100 lat mogą być postrzegane, jako młode drzewa. Ogólnie cisy rosną bardzo długo w przeciwieństwie do świerków. Dopiero dodatkowe badania dendrologiczne pozwalają określić dokładny ich wiek. Obecnie cis pospolity jest drzewem bardzo rzadkim w polskich lasach. Największe skupienie cisów jest w chronionych rezerwatach, a jego ochrona sięga już XV wieku.