Grecka kultura jest niezwykle barwna i kolorowa. Kto raz tam pojechał, z całą pewnością powróci do świata przepojonego radością, kultem zabawy i beztroski. Najbardziej w mentalności Greków pociąga nas, Polaków – życiowych malkontentów – to, iż nie jest to zachowanie sztuczne, przybrane na potrzeby turystyki. Choć czasami trudno nam w to uwierzyć, ale Grecy po prostu tacy już są. Nie lubią martwić się tym, co będzie jutro, za miesiąc, za rok – żyją dniem teraźniejszym. Kiedy Polak trafia do kultury krajów południowych, doznaje swoistego szoku. W pojęciu przeciętnego Kowalskiego takie zachowanie i podejście do życia jest niedopuszczalne. A co mówią na to statystki i wyniki badań społecznych? Otóż, przeciętny Grek żyje dłużej, spokojniej, statystycznie rzecz biorąc, rzadziej zapada na choroby cywilizacyjne, które nas z kolei, dręczą niczym prawdziwa plaga. Nie oznacza to bynajmniej, że mieszkańcy Grecji nie osiągają sukcesów, bo osiągają. Tak samo jak przedstawicieli innych nacji dotyczą ich spektakularne sukcesy. Posiadają jednak pewną hierarchię wartości, która chyba jest kluczem do życiowego sukcesu Greków.

Grecka uprzejmość i serdeczność jest powszechnie znana. Każdy, kto odwiedza ten kraj po raz pierwszy doznaje miłego zaskoczenia. W połączeniu z iście rajskim klimatem, znakomitym jedzeniem i otoczeniem licznych zabytków, koloryt Grecji na stałe zapisuje się w pamięci turystów. Trudno pozostać obojętnym wobec piękna Akropolu, ateńskich portów czy bajkowego wręcz połączenia krajobrazu górskiego z morskim. To królestwo oliwek sprawia, że przeciętny Polak odnosi wrażenie jakby przeniósł się do innego świata. Jednak ten idealny świat nieco burzą pewne obrazki, na które jesteśmy w Grecji narażeni. Chyba każdy, podróżując greckimi autostradami, dostrzegł całe góry śmieci walających się przy drogach. W większych miastach również nie jest pod tym względem lepiej. Co prawda nawet najmniejsze ośrodki turystyczne przedstawiają się pod tym względem idealnie, jednak trudno puścić w niepamięć te przykre obrazki. Cóż, te hałdy śmieci to wynik greckiej filozofii życia, która dla przeciętnego Polaka jest – delikatnie mówiąc – dość specyficzna. Grecy nie lubią zaprzątać sobie głowy tak przyziemnymi sprawami, co dla nas – przy pełnej tolerancji dla greckiego sposobu bycia – jest jednak niedopuszczalne.

Miasto zostało założone przez Krzyżaków w 1230 roku. Prawa miejskie zostały nadane w 1264, a od 1280 Toruń należał do Hanzy. Już w XV wieku Toruń zamieszkiwało 20 000 mieszkańców. Wówczas owe miasto znajdowało się na terytorium Prus. Szybko stało się one ważnym ośrodkiem handlowym i kulturowym. Miasto rozsławił także I i II Pokój toruński właśnie tutaj zawarty. 19 października 1466 roku był dniem szczególnie ważnym w historii miasta, gdyż tego dnia miasto na mocy II Pokoju toruńskiego zostało włączone do Królestwa Polskiego. W 1629 odparto pierwsze ataki Szwedów. Po najazdach Toruń zamieniono na twierdzę, w późniejszych czasach jedną z najpotężniejszych w Rzeczpospolitej. II Rozbiór Polski wcielił miasto do Królestwa Pruskiego. Po I Wojnie Światowej na mocy Traktatu Wersalskiego, Toruń ponownie przyłączono do Polski. W 1933 roku otwarto drugi, obecnie nam znany most na Wiśle. W czasie II Wojny Światowej miasto nie zostało znacznie zniszczone. W 1945 roku władze komunistyczne powołały do istnienia Uniwersytet Mikołaja Kopernika. Po wojnie miasto zupełnie przestało się rozwijać, jednaj w latach 70-tych zaczęto realizować nowe inwestycje. Szczególnie w ostatnich latach miasto nabiera piękności, obecnie jest jednym z piękniejszych w Europie. Być może w roku 2016 Toruń będzie Europejską Stolicą Kultury.

Ratusz staromiejski

Ratusz starego miasta w Toruniu jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych budowli w mieście. Znajduje się on na Rynku staromiejskim. Był on zbudowany w XIII wieku, jednak był wiele razy przebudowywany, m.in. w XIV, XVII i XVII wieku. Jest naprawdę wręcz architektoniczną perełką w skali Europy. Jest typowo gotycką budowlą mieszczańską. Budynek ma wymiary 44 x 52 metry jest prostokątem z wspaniałym dziedzińcem w środku. Widok dziedzińca naprawdę robi wrażenie. W 1602 roku według projektu Antoniego Von Obberghena ratusz przebudowano w stylu manierystycznym, jednak ponieważ architekt uszanował gotycki wygląd ratusza, do dziś jest on w niewiele zmienionej formie od tej pierwotnej. Niestety wojska szwedzkie zniszczyły częściowo ratusz, ale został on szybko odbudowany. W latach 1957-64 przeprowadzono gruntowny remont i zaadaptowano budynek na muzeum. Obecnie w ratuszu mieści się Muzeum Okręgowe. Znajdują się tam zbiory sztuki gotyckiej, ale także niezwykle cenne witraże z XIV wieku. Oczywiście w budynku muzeum w Toruniu nie mogło zabraknąć zabytkowych form słynnych pierników. W Sali mieszczańskiej umieszczono portrety sławnych toruńskich mieszczan, m.in. Mikołaja Kopernika oraz obrazy malarzy takich jak Matejko, Witkacy i Krzyżanowski. Na drugim piętrze zaś znajdziemy wystawy tymczasowe.